Run with me

Is de beslissing in de Democratische race, na de Republikeinen, nu ook bijna nabij? Dat is de vraag na de uitslagen van afgelopen nacht, waarbij Obama wederom drie primaries wist te winnen. Of u nu voorstander bent van Hillary of van Obama, het is wel duidelijk dat het momentum op dit moment absoluut bij de laatstgenoemde ligt. Sinds Super Tuesday heeft Obama alle Democratische voorverkiezingen gewonnen. Vertaald naar het Hillary-kamp leest dat als volgt: Hillary heeft zeven voorverkiezingen op rij verloren. Nadat eergisteren haar campagnemanager werd vervangen, is nu de nummer twee van het campagneteam aan de beurt. Die volgens de eerste berichten zelf zijn ontslag indiende. Het Hillary-kamp houdt vol dat de race pas beslist wordt op 4 maart, als er gestemd wordt in Ohio en Texas. Dat is zonder meer waar, maar de vraag is in hoeverre Hillary aan beide staten vast weet te houden nu de Obama-trein onverminderd voortdendert over glory lane.

Ondertussen zijn wij ons bij SYWBANP al aan het oriënteren wat betreft de running mates. We zijn er maar meteen heel eerlijk over: voor John McCain weten we het ECHT niet. De Republikeinse partij is intern immers zo allemachtig verdeeld, dat er op iedere kandidaat voor het vice-presidentschap wel iets aan te merken valt. Huckabee? Te rechts. Thompson? Idem. Romney? Die wil graag in 2012 nog een poging wagen, dus die kijkt wel uit. Lieberman? Mogelijk, maar onacceptabel voor de Republikeinse partij. Of misschien toch nog een Bush, nu Dubya's broertje Jeb (foto) zijn steun voor McCain heeft uitgesproken? We weten het echt niet. Roept u vooral in de comments als u een idee heeft; wij hebben geen idee. Het zal hoe dan ook interessant worden, en wij zijn ontzettend benieuwd wie McCain uiteindelijk uit de hoge hoed tovert. Overigens, voor uw informatie: ook Ron Paul heeft officieus de handdoek in de ring gegooid.

Maar terug naar de running mates. Bij de Democraten is het allemaal een stuk overzichtelijker, aangezien de partij een duidelijk doel heeft waar iedereen achter staat: het presidentschap terugwinnen. Uitgaande van een nominatie voor Obama, ligt misschien een team-up met John Edwards voor de hand. Edwards wil graag, dat liet hij in 2004 al zien, en inhoudelijk passen beide mannen goed bij elkaar. Echter, de vraag is of Obama-Edwards niet te progressief is voor de VS als geheel. Wij bij SYWBANP zouden het niet eens zo gek vinden als Obama het vice-presidentschap aanbiedt aan Joe Biden. Biden is een gerespecteerd senator, die bovendien verregaande ervaring en geloofwardigheid heeft op het gebied van defensie en buitenlands beleid. Voor Obama de perfecte sidekick als hem weer eens wordt verweten dat hij te onervaren is. Mocht Hillary de nominatie alsnog winnen, dan ligt er ook een aantal kandidaten voor de hand. Veel genoemd is al Bill Richardson, die nog minister was onder Bill Clinton en het goed doet onder latino's. En nu de naam toch gevallen is: waarom niet Bill Clinton zelf als running mate? Volgens de wet is het niet verboden, en de facto krijgen we met Hillary toch een derde Clinton administration.

Het wonder Giuliani

We hebben hier by SYWBANP al veel kritische noten laten horen over Rudy Giuliani, maar misschien is het ook wel eens terecht om toch in ieder geval zijn campagneteam een forse veer in de reet te steken. Misschien denkt u nu: hoe dat zo? Welnu, kijkt u even met ons mee. Rudy Giuliani was ongeveer een jaar geleden de gedoodverfde presidentskandidaat voor de Republikeinen. Niet te conservatief, niet te progressief en dankzij 9/11 gerespecteerd waar het gaat om nationale veiligheid. De peilingen wezen eenzelfde voorkeur uit: landelijk stond Giuliani een straatlengte voor op de rest. Hetzelfde gold in de staten waar de eerste primaries gehouden werden: in alle staten deed Giuliani mee om de koppositie.

Inmiddels zijn we drie primaries verder, en is de realiteit toch even iets anders. Even recapituleren: in Iowa behaalde Giuliani een 6e plaats met 3,5 procent van de stemmen, in New Hampshire werd Rudy 4e met 8,5 procent van de stemmen, en in Michigan wederom zesde met een lousy 2,8 procent. Financieel gezien schiet het ook niet op: vorige week dook het bericht op dat Rudy, net als Thompson, moet bezuinigen op de salarissen van zijn campagnestaf. Kort en bondig: Rudy's fucking up big time. Echter, dat vind hij zelf niet. Welnee, Rudy houdt bij hoog en laag vol dat dit allemaal gepland is en dat het voor hem pas echt begint op 29 januari, in Florida. En kort daarna tijdens Super Tuesday, op 5 feburari. Daar gaat Rudy de nominatie pakken. Zegt-ie.

En nu komt het: de media en politieke analisten gaan massaal mee in die belachelijke redenering. Iedere andere kandidaat zou al lang en breed afgeschreven zijn, maar Rudy krijgt grenzeloos krediet van de Amerikaanse media. Met als toppunt deze headline van CNN naar aanleiding van de primary in Michigan: Romney Win May Give Boost To Giuliani's White House Bid. De redenering daarachter is dat het gunstig is voor Giuliani dat de eerste drie voorverkiezingen door drie verschillende kanidaten zijn gewonnen. Verdeel en heers, dat idee. Volgens politieke analisten is Romney te glibberig (Giuliani niet?), McCain te controversieel (Giuliani niet?) en heeft Huckabee te weinig geld (Giuliani niet?).

Wij weten niet wie er bij Giuliani de marketing en perscontacten doen, maar godallemachtig, wat doen die mensen goed hun werk.

The Christian Republic of America?

Goed, Romney heeft dus gewonnen vannacht in Michigan, en Hillary ook. Kortom, de race bij de Republikeinen blijft lekker gelijkop gaan, al wordt het verhaal voor Thompson en Giuliani als maar treuriger. Ook treurig: Gravel krijgt minder stemmen dan Chris Dodd. Inderdaad, die al lang en breed uit de race is.

Maar goed, hier willen we het niet met u over hebben. Veel interessanter voor nu is de nummer drie van vannacht, The Huck. Voor iedereen die dacht dat Mike Huckabee toch wel een aardige man was, met misschien wat conservatieve denkbeelden, maar toch best wel een aardige, redelijke kandidaat: zie onderstaand filmpje. Mike Huckabee maakt van de VS liever een theocratie, dan het huidige motto The Land of the Free te handhaven. Wie weet werkt het in South Carolina.

"Some of my opponents do not want to change the Constitution, but I believe it's a lot easier to change the constitution than it would be to change the word of the living God, and that's what we need to do is to amend the Constitution so it's in God's standards rather than try to change God's standards."

New Hampshire: so yesterday

New Hampshire is yesterday's news, de volgende stop voor de kandidaten is Michigan. Toch? Nou, niet helemaal. Hoewel er in Michigan op 15 januari in theorie meer delegates als in Iowa en New Hampshire samen op het spel staan, is er geen kandidaat die hier campagne gaat voeren. Dat schijnt iets te maken te hebben met het feit dat Michigan zichzelf naar voren heeft geplaatst op het primary schema. Nu is het primary schema in de VS min of meer heilig, dus als je daar rotzooi mee gaat schoppen, dan kun je het shaken. Sterker nog, Michigan heeft zelfs straf gekregen. De Democratische kiescommissie heeft de staat gestript van alle delegates voor de Democratische race, en de Republikeinse winnaar krijgt van de Republikeinse commissie slechts de helft van het normale aantal delegates. Voor de goede orde: Hillary staat in Michigan een straatlengte voor op Obama, terwijl het bij de Republikeinen een tie is dus McCain en Romney.

Wij leven met u mee: aan ons simpele Europese zielen is die gedachtegang niet uit te leggen, maar het zij zo. En wat wel te begrijpen valt, is dat er door bovenstaande maatregelen voor onze presidential hopefuls niks te halen valt in de achtste staat van de VS qua bevolkingsaantal. Uiteraard zullen wij hier op de burelen van SYWBANP de stemming in Michigan wel voor u in de gaten houden, maar als er niks te beleven valt, is er voor ons (en voor u) ook geen klap aan. Kortom, voor nu verleggen wij onze aandacht naar Nevada, waar op 19 januari de primaries plaatsvinden. Eén kandidaat die we daar in ieder geval niet zullen zien is Fred Thompson (foto). Cowboy Fred, die weet dat hij in de westelijke woestijnstaat toch weinig in de melk te brokkelen heeft, richt zich op de primary van South Carolina, die voor de Republikeinen ook op 19 januari plaatsvindt. De eerste tekenen dat Freds campagne stervende is zijn er echter al: hij heeft de salarissen van zijn medewerkers gekortwiekt om de campagne te kunnen financieren.

Don't cry for me New Hampshire

Zoals we al zeiden na het verlies in Iowa: Hillary is nog lang niet afgeschreven. Iets wat ze afgelopen nacht eens te meer bewees, door tegen alle pollverwachtingen in Obama te verslaan in New Hampshire. Het verschil is met twee procentpunten misschien klein, maar een overwinning blijft het. En Edwards is voorlopig nergens. Bij de Republikeinen ging Romney voor de tweede keer de boot in, maar nu tegen McCain. The Huck werd verrassend derde, terwijl Giuliani ternauwernood Ron Paul achter zich wist te houden. Fred Thompson behaalde een schamele 1 procent van de stemmen, en begint langzaam aan de beademing te raken.

Maar Mike Gravel is er toch wel het treurigst aan toe. Door ziekte miste hij de laatste dagen van de campagne in New Hampshire, en hij kreeg vannacht zelfs minder stemmen dan Joe Biden. Die, voor de goede orde, al uit de race is gestapt. Bill Clinton had verder nog een aardige aanvaring met een aantal fans van Ron Paul. Toen een van de Paulites riep dat 9/11 een inside job was, kon Clinton zich niet meer inhouden. Volgens de overlevering zei de oud-president het volgende: "You wanna know what I think? You guys who think 9/11 was an inside job are crazy as hell. You're nuts."

Amazing Iowa

Update In navolging op onderstaande zaken, toch nog even wat andere opvallende feitjes:

- Huckabee heeft Iowa gewonnen, maar volgens Mitt Romney is er niks aan de hand. Bush en Reagan verloren ook in Iowa.

- Tom Tancredo gaf drie weken geleden al aan dat hij zich terugtrok uit de race. Vijf mensen in Iowa hebben dat schijnbaar niet meegekregen, zo blijkt uit deze uitslagenlijst van The New York Times.

- Hillary zet na de teleurstellende uitslag in Iowa zwaar geschut in voor de primary in New Hampshire. Bill Clinton zou eerst niet naar New Hampshire gaan om campagne te voeren. Nu wel.

De spreekwoordelijke teerling is geworpen, de eerste caucus ligt achter ons. De conclusies na een nachtje heen en weer wandelen in Iowa's gymzalen:

- Obama wint overduidelijk bij de Democraten, Huckabee doet hetzelfde bij de Republikeinen. Opvallend: vrijwel iedereen is onder de indruk van Obama's speech na afloop. Ook opvallend: dental healthcare is geen prioriteit bij de supporters van Huckabee (foto).

- Niet Hillary, maar Edwards wordt de Democratische runner-up. Daar hadden ze in kamp Clinton vast niet op gerekend. Aan de andere kant is het wat prematuur om te stellen, zoals Edwards vanochtend bij CNN's Larry King deed (video), dat het nu alleen nog maar tussen Obama en Edwards gaat. Hillary has lost a battle, but is not even close to losing the war.

- Opvallend bij de Republikeinen: de vrijwel gedeelde derde plaats van Fred Thompson en John McCain. Thompson wint net, en wie weet dat het hem doet besluiten nog wat langer door te gaan. Ook opvallend: de 10 procent die internetheld Ron Paul binnenhaalt. Paul als een dark horse? Wie weet.

- De grote verliezers: Rudy Giuliani, die slechts vier procent van de stemmen haalt aan Republikeinse zijde. En natuurlijk Chris Dodd en Joe Biden, die het met respectievelijk 0 en 1 procent een stuk minder doen dan in de peilingen. Dodd en Biden zijn dan ook allebei Out Of Race, om maar in NASCAR-termen te blijven. Volgens onbevestigde doet Mike "Wie?!?" Gravel nog steeds mee, al heeft hij geen stem gekregen. Hetzelfde geldt voor Dennis "Die met die moeilijke achternaam" Kucinich.

- En toch een eervolle vermelding voor Duncan Hunter, die zowaar 1 procent van de Republikeinse kiezers aan zijn zijde weet. Het zal hem geen reet helpen, maar toch.

Ook zo uw gedachten over de Nacht van Iowa? Gooi het in de comments.

McLieberman: a winning ticket?

In Iowa komt hij in het hele stuk niet voor, maar dat betekent geenszins dat John McCain nu al kansloos is voor de Republikeinse nominatie. Sterker nog, McCain mag als een dark horse van formaat worden gezien. De laatste weken laten zien dat McCain het vooral in New Hampshire, waar de stemlokalen op 8 januari opengaan, het ontzettend goed doet. Logisch ook, aangezien McCain als enige vrijwel fulltime campagne voert in de noordoostelijke staat en Iowa vrijwel links laat liggen. Reden daarvoor is dat McCain weet dat hij toch geen kans maakt in Iowa, omdat ze daar meer van rednecks als Romney, Huckabee en Thompson houden. Zoals dit grafiekje laat zien legt die strategie McCain geen windeieren: de voormalig gouverneur van Arizona is nu zelfs koploper in New Hampshire, terwijl een maand geleden Romney nog een straatlengte voor stond op de rest.

McCain doet het vooral goed sinds hij de endorsement van Joe Lieberman kreeg. Lieberman, de kandidaat van Al Gore voor het vice-presidentschap in 2000, is een senator die net iets te conservatief is voor de meeste Democraten, maar net iets te liberaal voor de meeste Republikeinen. Toen Lieberman het vervolgens ook nog eens waagde om het als Independent tegen de Democratische kandidaat op te nemen in de 2006 Senaatsrace in Connecticut (en won), was Lieberman's status binnen de Democratische partij over. De crux is echter: als Independent doet hij het zeer goed, en zijn staat van dienst binnen de Amerikaanse Senaat en op het gebied van buitenlands beleid is uitstekend. Bovendien is Lieberman geen polariserende figuur als Romney en Huckabee, die zich bedient van populistische oneliners om maar zo veel mogelijk conservatieven aan zijn kant te krijgen.

McCain zelf heeft daar ook de nodige sterke punten: zo is hij een Vietnam-veteraan die jarenlang als krijgsgevangene vastzat, en heeft hij een uitstekende staat van dienst waar het gaat om de balans tussen burgerrechten en nationale veiligheid. Tegelijkertijd is McCain ethisch gezien redelijk liberaal en is hij wars van populistisch gebral over illegalen. In het Zuiden win je daar geen stemmen mee, landelijk wel. Nog zorgelijker voor het Democratische kamp: McCain is in staat om Clinton te verslaan en om Obama te verslaan. En de grootste winnaar zou nog wel Lieberman kunnen zijn. Aan de zijde van Gore liep hij het vice-presidentsschap mis, maar zijn wraak zou o zo zoet zijn als het hem wel lukt als sidekick van McCain. Maar de grootste repercussies van dit hele verhaal zijn echter voor Rudy Giuliani, wiens populariteitscijfers langzamerhand treurige vormen beginnen aan te nemen.

Planes, trains and automobiles

Zagen we eerder al de (nogal ranzige) campagnebus van John Edwards, nu zijn er ook plaatjes van andere campagnevervoersmiddelen. Zo heeft John McCain de flashy Straight Talk Express:





Fred Thompson, de zelfverklaarde Clear Conservative Choice, kiest voor een meer warme herfsttint (en houdt zijn bus WEL gewoon schoon):



Maar er is altijd baas boven baas. Bij Mitt Romney hoef je niet met een bus aan te komen zetten. Die neemt gewoon het vliegtuig.

When I was your age....

... hoe zagen onze presidential wannabe's er uit toen ze nog jeugdpuistjes hadden in plaats van grijze haren? Dit vroegen wij van het SYWBANP Election Center ons af. Een onderzoek in het SYWBANP-fotoarchief, (google afbeeldingen), leverde de volgende resulaten op:

Billary (die met die man)

Edwards (die met die tanden)

McCain (die met die bloggende dochter en die vijf jaar in dat POW-camp)

Obama (die met die Oprah)

Mitt Romney (die met die vijf kinderen, waarvan er slechts een blond is en dus vermoedelijk van de melkboer en van dat rare geloof)

Fred Thompson (die van Law and Order)

Iedereen houdt van Flickr, behalve John McCain

Onze presidential hopefuls gaan met hun tijd mee, en dat betekent dat ze zeer actief zijn op het wereldwijde web. Facebook, YouTube, Myspace, Twitter: overal duiken de kandidaten op. En dus heeft ook (bijna) iedere wannabe president een Flickr-pagina, voor de fotootjes. Denk nu niet dat ze op deze Flickr-sites selectief zijn en de leukste foto's publiceren: eerder wordt gewoon de hele inhoud van de flashcard online gedumpt, wat soms leidt tot ellenlange series met steeds dezelfde foto's. Er is geen vooraanstaande kandidaat die minder dan 1000 foto's online heeft staan. Maar er zitten soms toch wel leuke plaatjes bij. Zo leren we bijvoorbeeld dat John Edwards echt zijn bus eens schoon moet maken...




...dat Mike Huckabee soms truien aantrekt waarvan je denkt: misschien ook niet...




...dat Hillary Clinton keurig haar handschoentjes uitdoet als ze langs de deuren gaat om handjes te schudden...

...dat de familie Romney al druk bezig is dikke maatjes te worden met George sr. en Barbara...

...dat het campagneteam van Obama nog wel eens moeite heeft met de belichting van foto's...

...en dat Fred Thompson, zoals het de ware conservatief betaamt, graag even op de foto gaat met een glimmende shotgun.

Wilt u ook wel eens neuzen? Klik dan op uw favoriete kandidaat en kijk eens rond. Overigens: ik schreef hier boven dat (bijna) iedere kandidaat een Flickr-pagina heeft. Opvallend genoeg doet John McCain er namelijk niet aan mee.

Fred Thompson - Mike Huckabee - Mitt Romney - Rudy Giuliani - John Edwards - Barack Obama - Hillary Clinton - Joe Biden

Zo zoon, zo vader?

Terwijl Chelsea Clinton druk stemmen aan het trekken is voor haar moeder dankzij haar voorbeeldige gedrag en voorkomen, heeft de Republikeinse frontrunner Mike Huckabee het een stuk lastiger met zijn kroost, zoals onder andere hier en hier te lezen is. David, de 26-jarige zoon van Mike "was arrested early Thursday morning for allegedly attempting to board an airplane with a handgun at Little Rock National Airport." Volgens Fox is dit bovendien niet de eerste keer dat David, hierboven te zien op zijn zeer fleurige politiefoto, in de problemen komt:

"In 1998, David Huckabee was among two boys fired from a Boy Scout camp after a stray dog was killed after wandering onto camp property. David Huckabee, 17 at the time, said the dog appeared ill; no charges were filed. The elder Huckabee said then that politics was behind the dog-killing accusation."

Nu is niet gezegd dat dit een klassiek geval is waarbij de appel niet ver van de boom valt, al is Mike net als zijn zoon een fervent voorstander van vrij wapenbezit. Maar dat dit niet zal helpen in de campagne van Mike mag duidelijk zijn. Romney, Thompson en Giuliani kunnen de messen vast gaan slijpen.

I think Chelsea is such a lovely young lady!

Campagnefilmpjes en -spotjes zijn cruciaal in Amerikaanse verkiezingscampagnes, maar iedere kandidaat gebruikt ze weer anders. Een opvallend aspect aan bijvoorbeeld de campagne van Hillary Clinton is hoe prominent dochter Chelsea wordt ingezet. Het filmpje onder laat zien dat de aanwezigheid van Chelsea haar geen eieren legt, dus het mag geen verrassing heten dat Chelsea ook in deze officiele verkiezingsspot opduikt.

Joe Biden doet wel aan family gatherings, maar in zijn spotjes pakt hij het anders aan. Biden staat bij de Amerikanen namelijk vooral bekend om zijn uitstekende staat van dienst op het gebied van buitenlands beleid en justitie. Zijn spotje moet dan ook vooral uitleggen dat hij de wereld beter begrijpt dan George Bush:

Bij de Republikeinen doen alle kandidaten hun best om elkaar zo veel mogelijk rechts in te halen. Oftewel: wie is de meest conservatieve en gereformeerde van het setje? Want conservatieven en gereformeerden, daar houden ze in het Zuiden wel van. Fred Thompson, die geen celebrities nodig heeft omdat hij zijn eigen celebrity al is, vertelt in dit spotje, inclusief Independence Day-achtige achtergrondmuziek, over zijn gruwelijke hekel aan illegalen:

En Chris Dodd? Die is wars van familieleden of celebrities. Chris Dodd is gewoon zichzelf:

With a little help from my friends

Net zoals moeders heel belangrijk zijn in de campagne, is het ook altijd handig om je als presidentskandidaat te verzekeren van de steun van bekende Amerikanen. Eerder deze week zagen we al dat Barack Obama een duwtje in de rug kreeg van Oprah Winfrey, maar ook andere kandidaten hebben zo hun bekende supporters. Zo liet Madonna onlangs weten dat wat haar betreft Hillary Clinton maar de nieuwe president moet worden, terwijl acteurs Tim Robbins (foto boven) en Kevin Bacon deze week meegingen in de bus van John Edwards.

Aan Republikeinse zijde gebeurt hetzelfde: actieheld van weleer Chuck Norris voerde deze week campagne voor Mike Huckabee (foto onder). Voor de overige kandidaten is voorzover bij SYWBANP bekend nog geen Hollywood-ster opgestaan, maar mocht je aanvullende info hebben: gooi het vooral in de comments. Eén kandidaat heeft vooralsnog zeker geen steun uit Hollywood: Fred Thompson, die zijn bekendheid vooral te danken heeft aan optredens in Law & Order en Die Hard 2, heeft wat dat betreft genoeg aan zichzelf.