Run with me

Is de beslissing in de Democratische race, na de Republikeinen, nu ook bijna nabij? Dat is de vraag na de uitslagen van afgelopen nacht, waarbij Obama wederom drie primaries wist te winnen. Of u nu voorstander bent van Hillary of van Obama, het is wel duidelijk dat het momentum op dit moment absoluut bij de laatstgenoemde ligt. Sinds Super Tuesday heeft Obama alle Democratische voorverkiezingen gewonnen. Vertaald naar het Hillary-kamp leest dat als volgt: Hillary heeft zeven voorverkiezingen op rij verloren. Nadat eergisteren haar campagnemanager werd vervangen, is nu de nummer twee van het campagneteam aan de beurt. Die volgens de eerste berichten zelf zijn ontslag indiende. Het Hillary-kamp houdt vol dat de race pas beslist wordt op 4 maart, als er gestemd wordt in Ohio en Texas. Dat is zonder meer waar, maar de vraag is in hoeverre Hillary aan beide staten vast weet te houden nu de Obama-trein onverminderd voortdendert over glory lane.

Ondertussen zijn wij ons bij SYWBANP al aan het oriënteren wat betreft de running mates. We zijn er maar meteen heel eerlijk over: voor John McCain weten we het ECHT niet. De Republikeinse partij is intern immers zo allemachtig verdeeld, dat er op iedere kandidaat voor het vice-presidentschap wel iets aan te merken valt. Huckabee? Te rechts. Thompson? Idem. Romney? Die wil graag in 2012 nog een poging wagen, dus die kijkt wel uit. Lieberman? Mogelijk, maar onacceptabel voor de Republikeinse partij. Of misschien toch nog een Bush, nu Dubya's broertje Jeb (foto) zijn steun voor McCain heeft uitgesproken? We weten het echt niet. Roept u vooral in de comments als u een idee heeft; wij hebben geen idee. Het zal hoe dan ook interessant worden, en wij zijn ontzettend benieuwd wie McCain uiteindelijk uit de hoge hoed tovert. Overigens, voor uw informatie: ook Ron Paul heeft officieus de handdoek in de ring gegooid.

Maar terug naar de running mates. Bij de Democraten is het allemaal een stuk overzichtelijker, aangezien de partij een duidelijk doel heeft waar iedereen achter staat: het presidentschap terugwinnen. Uitgaande van een nominatie voor Obama, ligt misschien een team-up met John Edwards voor de hand. Edwards wil graag, dat liet hij in 2004 al zien, en inhoudelijk passen beide mannen goed bij elkaar. Echter, de vraag is of Obama-Edwards niet te progressief is voor de VS als geheel. Wij bij SYWBANP zouden het niet eens zo gek vinden als Obama het vice-presidentschap aanbiedt aan Joe Biden. Biden is een gerespecteerd senator, die bovendien verregaande ervaring en geloofwardigheid heeft op het gebied van defensie en buitenlands beleid. Voor Obama de perfecte sidekick als hem weer eens wordt verweten dat hij te onervaren is. Mocht Hillary de nominatie alsnog winnen, dan ligt er ook een aantal kandidaten voor de hand. Veel genoemd is al Bill Richardson, die nog minister was onder Bill Clinton en het goed doet onder latino's. En nu de naam toch gevallen is: waarom niet Bill Clinton zelf als running mate? Volgens de wet is het niet verboden, en de facto krijgen we met Hillary toch een derde Clinton administration.

The train keeps a' rolling

Een lang weekend van opmerkelijke nieuwtjes in verkiezingsland, zo kunnen we wel stellen. Om maar eens te beginnen met de aftermath van Super Tuesday: zit Hillary in de geldproblemen? Waar Obama rustig de miljoenen blijft binnenhengelen, heeft Hillary, ondanks het binnenhalen van 10 miljoen, haar campagne 5 miljoen dollar uit eigen zak geleend. Natuurlijk, Romney deed niet anders, maar toch. De algemene opvatting is dat Hillary er stiekem vanuit ging dat de zaak na Super Tuesday wel beklonken zou zijn, en dat de verlenging van de race ietwat onvoorzien was. Een andere aanwijzing dat het in kamp-Hillary niet helemaal lekker zit, is het feit dat ze dit weekend haar campagnemanager (foto boven) heeft vervangen. Deze mevrouw blijft volgens officiële verklaringen aan als 'senior advisor'. U weet net zo goed als wij dat zoiets een mooie benaming is voor wegpromoveren c.q. wegbonjouren. Tot overmaat van ramp heeft Hillary afgelopen weekend alle vier de Democratische voorverkiezingen verloren. De staten Nebraska, Washington en Louisiana kozen op zaterdag voor Obama, Maine caucuste op zondag voor de senator uit Illinois. Al sprokkelend loopt Obama dus zijn kleine achterstand in, met als resultaat dat de primaries in Virginia, Ohio, Pennsylvania en Texas interessanter dan ooit gaan worden. Stay tuned dus.


Aan Republikeinse zijde is het niet minder interessant, al is de race voor de nominatie wel zo goed als gelopen, met McCain als riante koploper. Toch moet gezegd worden dat Mike Huckabee zich doet gelden als one tough motherfucker. Kansloos voor de nominatie of niet, Huckabee won doodleuk de primaries in Louisiana en Kansas op zaterdag. McCain had de staten misschien niet heel hard nodig, maar een teken dat conservatief Amerika helemaal niet zit te wachten op Mr Potatohead is het wel. Dus, zo vraagt men zich nu af, wordt The Huck de running mate van McCain? Het zou een aardige zet zijn van McCain om conservatief Amerika achter zich te krijgen, en de senator uit Arizona is niet vies van een beetje opportunisme. Aan de andere kant wordt ook Joe Lieberman nog steeds genoemd als mogelijke kandidaat voor het vice-presidentschap, een mogelijkheid die wij bij SYWBANP al eerder bespraken. Vooralsnog lijkt het erop dat McCain eerst eens op eigen kracht gaat proberen om de bible belt en de belastingontduikers te overtuigen. De steun van George Bush heeft hij in ieder geval al: de afzwaaiend president noemde McCain dit weekend "a true conservative". Echter, gezien Bush's populariteitscijfers is het de vraag of de steun van Bush nu een zegen of een vloek is voor McCain.

Update: CNN meldt dat John Edwards de komende dagen in gesprek gaat met Obama en Hillary over een eventuele endorsement. Of het veel zoden aan de dijk zet is de vraag, maar de verwachting is dus dat Edwards zich binnenkort voor een van de Democratische koplopes gaat uitspreken. Voor uw verdere informatie nog even het spoorboekje voor de komende week wat betreft primaries (P) en caucussen (C) bij de Dems (D) en Reps (R):

12 februari: Maryland, Virginia, District of Columbia (allen P, D & R)
19 februari: Hawaii (P, D), Wisconsin (P, D & R)

McLieberman: a winning ticket?

In Iowa komt hij in het hele stuk niet voor, maar dat betekent geenszins dat John McCain nu al kansloos is voor de Republikeinse nominatie. Sterker nog, McCain mag als een dark horse van formaat worden gezien. De laatste weken laten zien dat McCain het vooral in New Hampshire, waar de stemlokalen op 8 januari opengaan, het ontzettend goed doet. Logisch ook, aangezien McCain als enige vrijwel fulltime campagne voert in de noordoostelijke staat en Iowa vrijwel links laat liggen. Reden daarvoor is dat McCain weet dat hij toch geen kans maakt in Iowa, omdat ze daar meer van rednecks als Romney, Huckabee en Thompson houden. Zoals dit grafiekje laat zien legt die strategie McCain geen windeieren: de voormalig gouverneur van Arizona is nu zelfs koploper in New Hampshire, terwijl een maand geleden Romney nog een straatlengte voor stond op de rest.

McCain doet het vooral goed sinds hij de endorsement van Joe Lieberman kreeg. Lieberman, de kandidaat van Al Gore voor het vice-presidentschap in 2000, is een senator die net iets te conservatief is voor de meeste Democraten, maar net iets te liberaal voor de meeste Republikeinen. Toen Lieberman het vervolgens ook nog eens waagde om het als Independent tegen de Democratische kandidaat op te nemen in de 2006 Senaatsrace in Connecticut (en won), was Lieberman's status binnen de Democratische partij over. De crux is echter: als Independent doet hij het zeer goed, en zijn staat van dienst binnen de Amerikaanse Senaat en op het gebied van buitenlands beleid is uitstekend. Bovendien is Lieberman geen polariserende figuur als Romney en Huckabee, die zich bedient van populistische oneliners om maar zo veel mogelijk conservatieven aan zijn kant te krijgen.

McCain zelf heeft daar ook de nodige sterke punten: zo is hij een Vietnam-veteraan die jarenlang als krijgsgevangene vastzat, en heeft hij een uitstekende staat van dienst waar het gaat om de balans tussen burgerrechten en nationale veiligheid. Tegelijkertijd is McCain ethisch gezien redelijk liberaal en is hij wars van populistisch gebral over illegalen. In het Zuiden win je daar geen stemmen mee, landelijk wel. Nog zorgelijker voor het Democratische kamp: McCain is in staat om Clinton te verslaan en om Obama te verslaan. En de grootste winnaar zou nog wel Lieberman kunnen zijn. Aan de zijde van Gore liep hij het vice-presidentsschap mis, maar zijn wraak zou o zo zoet zijn als het hem wel lukt als sidekick van McCain. Maar de grootste repercussies van dit hele verhaal zijn echter voor Rudy Giuliani, wiens populariteitscijfers langzamerhand treurige vormen beginnen aan te nemen.